Het vliegtuig dat nooit terugkeerde

In het noorden van Engeland, in het graafschap Yorshire ligt de RAF basis Topcliff. In september 1940 werden hier de eerste bommenwerpers gestationeerd. Deze werden later uitgebreid met de Vickers Wellington bommenwerpers van de Royal Canadian Air Force.

In de avond van 12 maart 1943 steeg zo’n Vickers Welllington op met als missie het bombarderen van de wapenfabrieken van Krupp in het Duitse Essen. Aan boord vijf jonge mannen, variërend in de leeftijd van 20 tot 28. Piloot Robert Caldwell, navigator Gordon Cory, waarnemer William Topping, radiograaf Alfred Larson en boordschutter Leslie Parker. Canadezen, ver weg van huis die waarschijnlijk nog nooit hadden gehoord van de Betuwe laat staan van het plaatsje Echteld.

Rond 22.15 die avond ging het fout. Een Duits Messerschmitt jachtvliegtuig met daarin Oberleutnant Manfred Meuer was opgestegen van vliegveld Venlo en schoot de Wellington naar beneden. Het vliegtuig crashte in de Voorstraat in Echteld. Een vleugel van het brandende vliegtuig sloeg in in de kosterswoning waardoor de kosterij afbrandde. Kosteres weduwe De Greef kon samen met haar twee dochters ternauwernood via de achterdeur vluchten naar huize Ommerstein.

Geen van de bemanningsleden overleefde de crash. Alle vijf liggen begraven in een gemeenschappelijk graf op de War Cemetery in Uden. Wrakstukken van de Wellington liggen nog steeds onder de grond aan het begin van de Voorstraat in Echteld.

Het is nu 80 jaar geleden dat vijf jonge jongens stierven voor onze vrijheid. Maar onze dankbaarheid is voor altijd.